Androgeen. Testosteron is met de belangrijkste metaboliet dihydrotestosteron verantwoordelijk voor de ontwikkeling en handhaving van primaire en secundaire geslachtskenmerken. Het vervult ook functies in o.a. de huid, spieren, lever, nieren, en het skelet, beenmerg en centrale zenuwstelsel. Bij behandeling van primair hypogonadisme wordt normalisatie van het gonadotrofineniveau gezien. Tevens leidt suppletietherapie bij hypogonadale volwassen mannen tot toename van spiermassa, vermindering van de hoeveelheid lichaamsvet, toename van de botdichtheid, verbeterde stemming en verbeterd seksueel functioneren, inclusief libido en erectiele functie.
Werking: de undecanoaat-ester is oraal werkzaam omdat die gedeeltelijk wordt opgenomen in chylomicronen en met de lymfe in de systemische circulatie komt, waardoor de inactivering in de lever minder is. Na i.m.-injectie van het estermengsel werkt propionaat snel en kort, de werking van fenylpropionaat en isocaproaat treedt later in en houdt langer aan, de werking van het decanoaat treedt nog later in; de werking van het mengsel duurt circa 3 weken (Sustanon '250'). De werking van testosteron-undecanoaat duurt ca. 10–14 weken (Nebido).
Een PK-model voor volwassenen werd allometrisch geschaald voor jongens van 12-18 jaar (30-60 kg) om subcutane en intramusculaire testosterondosering (12,5-100 mg, wekelijks, om de week of maandelijks) te simuleren. De uiteindelijke PK-modelparameterschattingen met fixed effect voor subcutane en intramusculaire testosteron-enanthaat bij adolescenten zijn:
| SC TE (97.5% CI) | IM TE (97.5% CI) | |
| CL (L/h) | 60.8 (50.3-71.3) | 50.6 (30.1-71) |
Cl, centrale klaring; IM, intramusculair; SC, subcutaan; TE, testosteron-enanthaat [Vogiatzi 2023].
In een klinische studie werden testosteron-enanthaat (Testoviron depot 75 mg IM elke maand, n = 12) en testosteronundecanoaat (Nebido 250 mg IM elke 3 maanden, n = 14) vergeleken voor puberteitsinductie bij jongens (14-16 jaar) met vertraagde puberteit. Zowel testosteron-enanthaat als testosteronundecanoaat bereikten fysiologische testosteronniveaus en een vergelijkbare puberteitsontwikkeling. [Österbrand 2023].
In een prospectieve studie werden vier jongens (12,7-17,1 jaar) met constitutionele vertraagde puberteit en/of kleine lengte onderzocht die dagelijks 40 mg oraal testosteronundecanoaat gebruikten. Tmax, piek en gemiddeld totaal testosteron werden onderzocht. De studie bevestigde de inter- en intra-individuele variabiliteit van het tijdstip van de piek testosteronconcentratie bij adolescente jongens [Butler 1992].
De testosteronformuleringen verschillen vanwege hun verschillende zoutsamenstellingen. De preparaten zijn niet bio-equivalent. Daarom wordt in de sectie doseringen de dosisaanbeveling per merk weergegeven.
Hulpstoffen
| Puberteitsinductie in pubertas tarda: hypogonadisme |
|---|
|
| Puberteitsinductie bij pubertas tarda: constitutioneel vertraagde groei en puberteit (CDGP) |
|---|
|
| Priming voorafgaand aan groeihormoontest |
|---|
GFR ≥10 ml/min/1.73m2: aanpassing van de dosering is niet nodig.
GFR <10 ml/min/1.73m2: een algemeen advies kan niet worden gegeven.
Bij prepuberale jongens zijn gemeld: voortijdige geslachtelijke rijping, vergroting van de penis, frequenter optredende erecties en voortijdige sluiting van de epifysairschijven. [Farmacotherapeutisch Kompas - Testosteron]
Transdermale toediening
In verschillende onderzoeken werd transdermaal testosteron over het algemeen goed verdragen. De leverenzymwaarden vertoonden tijdens de behandeling een verbetering of normalisering [Contreras 2017]. In een ander onderzoek waren er enkele gevallen waarin een verstoring van de leverfunctie werd waargenomen. De specifieke formulering die werd toegediend, werd niet vermeld [Lucas-Herald 2018].
Reacties op de plaats van toediening kwamen niet vaak voor en bij 14% van de patiënten trad acne op, wat te verwachten is bij deze populatie vanwege puberale veranderingen. De meest gemelde bijwerkingen waren hoesten (27,6%), acne (13,8%) en hoofdpijn (13,8%) [Rogol 2014].
Intramusculaire toediening
De bijwerkingen zijn beperkt, met twee gevallen van pijnlijke spontane erecties bij 148 patiënten; alle behandelde personen rapporteerden psychologische tevredenheid, tegenover 40% van de controlegroep [Soliman 1995]. In een ander onderzoek kregen acht jongens (100%) tijdens de therapie te maken met erecties en nachtelijke emissies, die ook na het staken van de behandeling aanhielden [de Lange 1979]. In een ander cohortonderzoek ontwikkelden vijf jongens (2,7%) bijwerkingen: twee die 125 mg testosteron-enanthaat kregen, hadden ernstige priapisme met een lage doorstroming waarvoor een ingreep nodig was; één jongen met 50 mg testosteron-enanthaat had zelfbeperkende priapisme en pijn in de testikels; en twee anderen met 50 mg testosteron-enanthaat meldden pijn in de testikels. Bij 250 mg testosteron-enanthaat traden geen bijwerkingen op [Albrecht 2018].
Orale toediening
In één studie trad bij sommige patiënten een tijdelijke onderdrukking van LH en FSH op, maar dit ging niet gepaard met ongewenste klinische resultaten [Lawaetz 2015]. In een andere studie bleven de leverenzymen bij patiënten stabiel, hoewel de auteurs waarschuwen voor incidentele kortstondige androgeenpieken na 40 mg testosteronundecanoaat, zoals elders gemeld [Gregory 1992].
Transdermale toediening
Zeer vaak (≥ 10%): reacties op de aanbrengplaats (incl. overgevoeligheid, erytheem, jeuk, huidirritatie, paresthesie).
Vaak (1-10%): polycytemie, stijging Hb, erytrocytenaantal en hematocrietwaarde, verandering lipidenprofiel, hypertriglyceridemie. Stemmingswisselingen, affectieve stoornis, boosheid, agressie, ongeduld, slapeloosheid, abnormale dromen, hoger libido. Hoofdpijn, duizeligheid, geheugenverlies, hyperesthesie. Hypertensie. Diarree. Acne, haaruitval, droge huid, huiduitslag, urticaria, huidlaesies, contacteczeem, wijzigingen in de haarkleur. Toename van mannelijke haarverspreiding. Stijging PSA, prostaataandoening. Gynaecomastie (kan langdurig blijven voortbestaan bij behandeling voor hypogonadisme), mastodynie. Perifeer oedeem.
Soms (0,1-1%): jeuk. Maligne hypertensie, opvliegers, roodheid in het gezicht, flebitis. Pijn in de mond, opgezette buik. Seborroe. Gevoelige tepels, pijn in de testikels, frequenter optredende erecties.
Zeer zelden (< 0,01%): afwijkende leverfunctie. Azoöspermie.
Verder zijn gemeld: anemie. Depressie, angst. Diepveneuze trombose. Dyspneu. Misselijkheid. Skeletspierpijn. Verstoorde urinelozing, prostaatvergroting. Spierkramp. Asthenie, malaise, hyperhidrose, oedeem. Gewichtstoename.
De hulpstoffen ethanol, propyleenglycol en butylhydroxytolueen in de gels kunnen huidirritatie en een droge huid veroorzaken.
Intramusculaire toediening
Vaak (1-10%): polycytemie, stijging Hb, erytrocytenaantal en hematocrietwaarde. Gewichtstoename, opvliegers. Acne. Stijging PSA, benigne prostaathyperplasie. Reacties op de injectieplaats (pijn, jeuk, erytheem, hematoom, irritatie).
Soms (0,1-1%): overgevoeligheid. Toegenomen eetlust. Stijging HbA1c, cholesterol en triglyceriden. Depressie, emotiestoornis, slapeloosheid, rusteloosheid, agressie, prikkelbaarheid. Hoofdpijn, migraine, tremor. Hart- of vaataandoening, hypertensie, duizeligheid. Bronchitis, sinusitis, hoest, dyspneu, snurken, dysfonie. Misselijkheid, diarree. Afwijkende leverfunctie, stijging ASAT. Alopecia, erytheem, huiduitslag, jeuk, droge huid. Spierkramp of -pijn, stijfheid van de skeletspieren, gewrichtspijn, pijn in de ledematen, stijging creatinekinase. Verminderde urinevorming, urineretentie, urinewegaandoening, nycturie, dysurie. Prostaatdysplasie, prostaatinduratie, prostatitis, prostaataandoening, libidostoornis, pijn in de testikels, borstinduratie, borstpijn, gynaecomastie, stijging serumconcentratie testosteron en estradiol. Vermoeidheid, asthenie, hyperhidrose, nachtelijk zweten.
Zelden (0,01-0,1%): pulmonale micro-embolie van de olie-achtige injectievloeistof.
Orale toediening
Vaak (1-10%): stijging Hb, erytrocytenaantal en hematocrietwaarde. Gewichtstoename.
Gemeld zijn: buikpijn en -ongemak, diarree.
Algemeen
Frequentie onbekend: natrium- en vochtretentie. Nervositeit, vijandigheid, angst, slaapapneu. Gegeneraliseerde paresthesie. Geelzucht. Seborroe, toegenomen haargroei. Urinewegobstructie. Progressie van subklinisch prostaatcarcinoom, frequenter optredende erecties, priapisme. Verandering in bloedelektrolyten (chloride, kalium, calcium, fosfor).
Bij een hoge dosering is de spermatogenese tijdelijk afwezig of verminderd en kan de omvang van de testikels afnemen. Verder zijn zeldzame gevallen van levertumoren beschreven bij behandeling met overmatige doses testosteron.
Meld bijwerkingen bij kinderen altijd bij Lareb
Androgenen bij prepuberale jongens alleen onder zorgvuldige controle toepassen, om voortijdige sluiting van de epifysairschijven of voortijdige geslachtelijke rijping te voorkomen [SmPC Sustanon].
De indicatie groeiremming is in 2026 uit het kinderformularium verwijderd. Een hoge dosis testosterontherapie heeft geen significante invloed op de uiteindelijke lengte van jongens die van nature lang zijn. Hoewel de resultaten op het gebied van vruchtbaarheid op lange termijn geruststellend lijken, wijzen aanhoudende hormonale veranderingen, waaronder verhoogde FSH-waarden en lagere serumtestosteronwaarden, op mogelijke subtiele effecten op de reproductieve gezondheid. Deze bevindingen onderbouwen de huidige aanbeveling om hoge doses testosteron voor groeiremming te vermijden vanwege de balans tussen een bescheiden tot geen werkzaamheid en mogelijke risico's op lange termijn. [Tellingen 2023; de Waal 1995; Hendriks 2010]
Sluit vóór behandeling pre-existente prostaatkanker uit. Androgenen kunnen de progressie van subklinische prostaatkanker en benigne prostaathyperplasie versnellen.
Controleer tijdens behandeling prostaatklier en borst ten minste eenmaal per jaar (rectaal toucher, serum-PSA); bij ouderen en risicopatiënten ten minste tweemaal per jaar, bij gebruik van de Sustanon injectievloeistof gedurende het eerste jaar, elke 3 maanden.
Controleer de volgende parameters periodiek bij langdurige behandeling: hemoglobine, hematocriet (om polycytemie te onderkennen), leverfunctie en serumlipiden (bij gebruik van de injectievloeistof, het eerste jaar elke 3 maanden, vervolgens jaarlijks).
Bij de volgende comorbiditeiten is extra toezicht nodig:
Klinische symptomen zoals prikkelbaarheid, nervositeit, gewichtstoename, verlengde of frequente erecties kunnen gevolg zijn van overmatige blootstelling aan androgeen die een dosisaanpassing vereist.
Gebruik bij verminderde nier- of leverfunctie is niet onderzocht voor Nebido, Testavan en Tostran.
Testosteronplasmaconcentraties behoren bij behandeling met testosteron in het normale bereik te liggen. Consensus over de specifieke leeftijdsgebonden plasmareferentiewaarden ontbreekt; wel is duidelijk dat de fysiologische serumtestosteronwaarden afnemen met de toename van de leeftijd.
Misbruik van testosteron (vaak in hogere doses dan aanbevolen en in combinatie met andere anabole androgene steroïden) kan leiden tot ernstige bijwerkingen, waaronder cardiovasculaire (in sommige gevallen met fatale afloop), psychiatrische en/of leveraandoeningen. Ook kan misbruik leiden tot verslaving en ontwenningsverschijnselen bij significante dosisreductie of abrupt staken van het gebruik.
Het intramusculair toedienen van de injectievloeistof moet zeer langzaam plaatsvinden, omdat zelden pulmonale micro-embolie van de olie-achtige oplossing optreedt met reversibele symptomen zoals hoest, dyspneu, malaise, hyperhidrose, pijn op de borst, duizeligheid, paresthesie of syncope. Daarom is observatie nodig gedurende en direct na injectie.
Bij gebruik van de gel kan door direct lichamelijk contact op enig moment na het aanbrengen, testosteron worden overgebracht op andere personen; bij herhaald contact kan dit leiden tot stijging van de testosteronspiegel in serum en bijwerkingen (onopzettelijke androgenisatie). Wees extra voorzichtig met nauw lichamelijk contact met kinderen, omdat secundaire overdracht van testosteron via kleding niet kan worden uitgesloten. Als een ander persoon in direct contact komt met dit geneesmiddel op de huid, moet diegene direct het aangedane gebied wassen met water en zeep. Deze overdracht kan worden voorkomen door het volgen van de gebruiksinstructies; zie de rubriek Doseringen onderaan. Schrijf de gel niet voor als de kans aanzienlijk is dat de gebruiksinstructies niet worden opgevolgd (bv. zwaar alcoholisme, druggebruik, ernstige psychiatrische aandoening).
Bij dopingtests kan testosteronsuppletietherapie een positief resultaat geven.
Relevant: de werking van VKA's wordt versterkt, mogelijk door onderdrukking van stollingsfactoren; er zijn aanwijzingen dat 17α-alkyl-gesubstitueerde verbindingen sterker potentiëren.
Niet beoordeeld: het hypoglykemische effect van bloedglucoseverlagende middelen kan worden versterkt.
Corticosteroïden kunnen de vorming van oedeem versterken.
Interacties androgenen algemeen
Relevant: androgenen en anti-androgenen kunnen elkaars werking tegengaan.
Deze pagina geeft een overzicht van geneesmiddelen uit dezelfde ATC groep. Let op: Dit betekent niet per definitie dat deze middelen onderling uitwisselbaar zijn.
| 5-ANDROSTANON(3)DERIVATEN | ||
|---|---|---|
|
Andractim
|
G03BB02 | |